Needles California

Vrijdag 12 augustus

Vanmorgen werd Erika vroeg wakker en na wat gelezen te hebben besloot ze me wakker te maken om half 6 met de mededeling dat ze naar de Grand Canyon wilde om wat meer foto's te maken bij zonsopgang. Ik sprong uit bed want dit was een goede reden om dat vreselijke bed uit te kunnen. We maakten John maar gelijk wakker zodat hij van de grond(!) richting een echt matras kon verhuizen voor de laatste uurtjes. We hadden geen zin om een extra bed te bestellen, want de praktijk is dat op de grond slapen waarschijnlijk comfortabeler is dan zo'n rollerbed. Wij met z'n tweeen naar Grand Canyon, waar we weer een behoorlijke hoeveelheid fotos hebben gemaakt. Het blijft een fascinerend gebied, zeker zo rond zonsopgang. Ik ben nog een stukje op een trail naar beneden gelopen, maar dat is toch wel zwaar zeg. Zeker terug naar boven!

































Rond half 8 waren we terug in het motel. Erika ging toch nog maar even plat, en ik ben buiten gaan zitten met een kop koffie en wifi.

Half 10 toch maar begonnen iedereen wakker te maken, want de praktijk is dat het een goed uurtje duurt voordat iedereen klaar is. En ja hoor, klokslag 11 uur liepen we bepakt en bezakt naar de auto om richting Needles (of Noodles zoals Nina het noemt) te vertrekken. Onderweg zijn we gestopt bij het Planes of Fame museum.












Ze hebben daar een behoorlijk aantal oude vliegtuigen staan. Wel leuk om gezien te hebben, totdat we een boze Amerikaan tegenkwamen op onze weg uit een vliegtuig, waarvan we zeker wisten dat de vrouw bij de receptie had gezegd dat we naar binnen konden. Volgens hem was dat zeker niet de bedoeling en hij was serieus pissed off, zeker toen ie niet alleen mijzelf, maar de andere 4 naar buiten zag komen. Gauw weg daar... Op naar Williams en de Route 66.




Bij de benzinepomp waar we eerder de popcorn hadden gehaald bij de popcornman gestopt om nieuwe voorraad in te slaan, maar helaas, hij was er niet. 'Hij is waarschijnlijk in Williams' was het antwoord dat we kregen, dus wij verder richting Williams. Daar aangekomen gestopt bij de Dairy Queen voor een ijsje en broodje, waarna Erika en Nina bij de Safeway wat drinken zijn gaan halen. Hiervandaan konden we verder richting Route 66, die we al vrij snel vonden bij Ashfork. Maar voordat we daar waren zag Nina een paar kraampjes, en jawel daar was de popcornman. Mike stapte uit en haalde gelijk 3 zakken, en weet nu hoe lekkere popcorn gemaakt moet worden. Bij Ashfork kwamen we het Route 66 museum tegen waar we toch even naar binnen zijn gegaan om een kaart te halen.















Op dit moment (kwart voor 3) rijden we door Seligman, een typisch Route 66 stadje, met een hoop autos en typische motels. Toch wel gaaf om de Route 66 te rijden, met classic rock radio uit de autospeakers. Wel jammer dat het met Chrysler busje is en niet met een Corvette of iets dergelijks!

Uiteindelijk zijn we bij Kingman van de Route 66 af gegaan en verder gereden via de snelweg. Het was ondertussen half 5 en we hadden nog een goed uurtje rijden voor de boeg. In Needles aangekomen was het motel snel gevonden. Zag er prima uit, en tot onze verrassing was er een behoorlijk groot zwembad bij. Helemaal leeg, dus snel omkleden en een frisse duik nemen. De temperatuur was tijdens de rit opgelopen richting de 110 Fahrenheit, dezelfde temperatuur als in Death Valley.




Twee uurtjes zwemmen verder kregen we toch wel honger, dus zijn Erika, Nina en ik richting de supermarkt gegaan om wat maaltjes te halen.







Geen zin om uit eten te gaan, maar gewoon wat magnetron voer naar binnen werken. Morgenochtend richting Los Angeles, maar eerst ontbijten in t motel. Twee dollar pp, dat kan nooit veel zijn, maar je weet t maar nooit.

Volgende stop: Anaheim, Los Angeles