Kennen jullie het nummer van de Talking Heads: Road to Nowhere? Wij wel.
Maar om bij het begin te beginnen. Ruud en ik waren rond 9 uur uit bed. Even lekker buiten gezeten, Ruud met een bak koffie, ik aan de sunny.
Het blog van gisteren gemaakt. Daarna begonnen met inpakken in de hoop dat de kids wakker zouden worden. Helaas was daar wat meer voor nodig. Nina zat vannacht om 3 uur nog achter haar laptop omdat ze niet kon slapen. Mike kwam als eerste eruit, John en Nina volgden met veel moeite. Het inpakken gaat ons redelijk goed af en nadat alles in de auto zat zijn we uit gaan checken en op weg gegaan om kwart over 11. We hoefden niet zo ver te rijden vandaag. Ik stelde de tom in op Springdale en na een kwartier lieten we Las Vegas achter ons.
Na een uurtje rijden kwamen we een bord tegen met Pahrump 27 mijl. Ergens klopte er iets niet want hier waren we op de heenweg doorheen gekomen en we moesten de andere kant uit. We konden nooit zo dicht bij Pahrump zitten. Ik keek nog eens naar tom en ja hoor, ik had Springdale Nevada erin gezet in plaats van Springdale Utah. Het eerste wat tom zei was: indien mogelijk omdraaien. Zo stopten we langs de weg, rookten een sigaret waarna ik maar achter het stuur kroop en dezelfde weg terug reed naar Las Vegas.
3 uur later waren we weer in Las Vegas bij de Target om wat broodjes te kopen want we hadden inmiddels wel trek. Gelijk een paar pizza's gehaald die we in de auto op hebben gegeten want het was inmiddels al bijna 3 uur. En weer op weg. Volgens tom was het nog 181 kilometer rechtdoor. Valley of Fire hebben we maar over geslagen, bewaren we voor een volgende keer. Wel zijn we naar Logandale geweest waar Cille, een vriendin van Mike bijna een jaar heeft gewoond en naar highschool is geweest. We hebben haar huis en de school bezocht.
Daarna weer op weg richting Zion. Via Arizona kwamen we uiteindelijk in Utah waar we hebben getankt en waar we zowaar een cracker barrel tegenkwamen. Ik had de kaart van de cracker barrel bekeken en dacht dat we er dit keer geen een tegen zouden komen. Dat was dus een verrassing. We zijn alleen even in de winkel geweest waar we een aantal potten jawbrekers kochten ( vaste prik ) en waar Mike en John nog een potje damden.
We hadden geen van allen echt trek dus het eten hebben we overgeslagen. Ruud nam het stuur over voor de laatste 50 kilometer. De omgeving werd weer steeds mooier en om half 7 waren we dan eindelijk bij de Zion Lodge, hier slapen we vannacht, midden in het park.
We zijn ook nog een tijdzone gepasseerd dus het was al half 8. Nadat we de boel weer uit hadden geladen zijn we nog even naar het winkeltje gelopen. Toen we de winkel uitkwamen was het al vrij donker. Ik zag wat op de grond liggen en wilde er al met een grote boog omheen lopen. Zag er m.i. nogal vaag uit. Ruud en Mike helemaal in een deuk want die hadden wel gezien dat het een paar schoenen met sokken waren.
Op de kamer hebben we een broodje ham, kaas en ham/kaas gegeten. Ruud is nu met John aan het schaken. In de algemene ruimte hier staan legpuzzels en een schaakbord, leuk gedaan.
En straks gaan we lekker slapen!
Goedemorgen Rosseltjes,
BeantwoordenVerwijderenJammer dat jullie zo'n eind de verkeerde kant op zijn gereden, maar ja, dat soort dingen gebeuren.... Wel leuk dat je langs de school en het huis van een vriendin van Mike zijn gekomen. Gave foto's weer. Ga zo door!
Marja
hoi rosseltjes,we plaatsen maar twee reactie, s gelijk gister mislukt maar nu het gaat goed. dat is leuk mike om dat te zien.wie is er aan winnen met dammen .het is wel een mooie omgeving weer zeg.je krijgt waarschijnlijk steeds meer handigheid met in en uitpakken.
BeantwoordenVerwijderengroetjes ruud en ria.